Zo hield ik dan over: 2 rode (13894/13897) en 1 dunkleurige (13878) 2008-duivinnen, 2 'zuivere' overjaarse <Vanhaeren> duivinnen die ik nooit had zien vliegen (1 rood (2004-7561) en 1 zwart (2003-6479)) en 1 zwarte 2008-duivin zonder ring waarvan de snavelkleur mij niet veel aanstond, maar dat ik in december van Fons Reynaers kado gekregen had als veelbelovend fraai…   Terwijl er bij de doffers 1 rode 'zuivere' <Vanhaeren> (2004-2760) en 3 fraaie 2007-zwarten -<Vanhaeren> (2007-12525/12562/06-11001) uit eigen kweek, plus 2 FI-BT's van eigen kweek (die mij in 2008 de beste kleur- en vluchtresultaten hadden gegeven (2005-9733 geel en 2004-8278rood).

Op overschot trof ik nog: 3 rode 2008-doffers, 2 zwarte 2007 <Vanhaeren> doffers die mooi zijn op kleur maar zwak in vliegprestatie en wat (heel) 'zwaar en te lang' uitvallen , 1 weinig vlieglustige maar fraaie 2008 <Vanhaeren> duivin en 1 gele FI-BT-  duivin die mij in 2008 de beste tuimelaars afleverde.

Vier van de zeven 'overschot-BT's' kreeg je (26-03-09) op de AV van de Club te zien in handen van onze ongelovige^[1] Spfr. Koen Simons. Op de AV kon ik niemand overtuigen enkele kweekkoppels mee te nemen om de fokbasis van de BT in onze Club wat te verbreden.

Goed, ik zou ze dan maar  zelf nog een tijdje houden tot de opkomende generatie de hokplaats voor zich eist en ondertussen nog wat vliegtraining oefenen met de overschot doffers. Een eerste verrassing was dat de 2008-generatie zich vrij vlot opnieuw in de lucht waagde na viermaanden opsluiting. De vliegtijden varieerden tussen 45 en 90 minuten en er werd wat getuimeld. De 2007-generatie was na meer dan 1 jaar opsluiting wat afgestompt en gingen ongraag op de vleugel, maar ook bij hen was er een 'zware' zwarte doffer die graag ging staartrijden. Door effen te spelen met de samenstelling van de trios had ik ook kunnen uitmaken dat bij de 3 rode 2008-doffers er een (08-13867) was die zeer frekwent  tuimelde (enkel- of dubbeltuimelingen met 'aarzeling', een (08-13892) die minder frekwent en onzuiver tuimelde (soms op de schouder of met dubbelstaartrijden en soms ook met een molentje of een omkeer) terwijl de derde (08-13910) helemaal niet tuimelde maar daarvoor minutenlang kon zweven. Terwijl de twee eersten broertjes waren kwam de derde uit een ander nest. Geen wonder dus.

Vliegstijl

Deze 05-04-2009 had ik precies dat trio rode doffers opgelaten. In eng kitverband schroefden ze zich vlug op zo'n 150m en begonnen er te spelevliegen. Een grote witgrijze cumulus wolk kwam heel, heel langzaam vanuit het ZO aangedreven, er was amper een briesje wind. Toen  besloot een buizerd van in een nabij bos op te vliegen. Ze zocht en vond thermiek boven het hok en onder de grote cumulus en begon in brede cirkels in zweefvlucht op te stijgen. Het BT-trio was  snel in de verte verdwenen, en het duurde zeker een kwartier vooraleer ik ze zou terugzien. De buizerd was ondertussen zo hoog gestegen dat ze met het blote oog amper nog al een streepje in de lucht waarneembaar was. Toen besloot ze in glijvlucht rechtdoor weg te vliegen, en plots verschenen de 3 BT's als stippekes precies op de plaats waar de buizerd zo lang had zitten cirkelen. Deze drie tuimelaars waren dus niet weggevlogen, maar hadden zich zeer goed boven de buizerd en het hok gepositionneerd! Langzaam kwam het trio naar beneden , maar tot mijn verbazing stelde ik vast dat de  duiven dit deden zonder een vleugelslag: enkel in relatief kleine cirkels zweven en af en toe een tuimelingske. Alle duiven bleven bijeen maar eigenlijk niet meer in kitverband: soms zweefde er een in de tegenovergestelde draairichting. Voor mij een hele verrassing! Als ze ongeveer halverwege waren gedaald kwamen twee grote meeuwen aangevlogen die eveneens van de thermiek gebruik wilden maken. Op en wip hadden de drie duiven zich weer op punthoogte geschroefd om nadien weer het zweefspektakel te laten zien. Een derde keer kwamen zowaar twee koppels buizerds onder de grote cumuluswolk spelevliegen en de mannetjes voerden er zelfs hun mooie baltsvlucht uit, met die adembenemende parabolische duikvluchten naar de partner, wat de beste duif stuipen op het lijf jaagt, en opnieuw was het trio de hoogte ingegaan om steeds boven de stootvogels 'veilig' te blijven. Weer kwamen ze zwevend naar beneden gedraaid. Tot mij grootste verwondering gingen ze zelfs een vierde keer weer de hoogte in, deze keer zonder externe aanleiding maar uit pure vlieglust en dan steeds opwaarts zwevend, als de valk of de sperwer.

Ik kon mijn ogen niet geloven: daar zag ik zowaar duiven in cirkeltjes als roofvogels zweven precies op de manier waarop Maurce Maeterlinck in 1933 de zweefvlucht van de Belgische 'Draaier' beschrijft!  Plus dat mijn duiven hierbij nog af en toe tuimelden…..

Het kan natuurlijk wel zijn dat men 'toen' ooit Draaiers op Tuimelaars inkruiste want de Belgen waren toch zo fier op de seksuele drift van hun Draaiers. Of heeft de BT vroeger al steeds zitten rondzweven? …. Maar wat een wonder dat deze verloren gewaande vliegstijl plots weer opduikt in een duivenhok in Begijnendijk.  Ik had het niet durven dromen. 
En hoeveel punten heeft dat trio gedurende deze 1^1/2 u gescoord wil je zeker ook weten. Awel da 'k het niet weet: ik was zo gefascineerd door het vliegspel van duiven en andere vogels in de lucht dat geen haar op mijn kop eraan dacht punten te tellen. Hopelijk kan ik dat trio nog eens officieel laten tellen vooraleer het in het kweekhok 'verdwijnt'. (Ooit telde ik zelf 94 punten op 20 minuten)

Ik kon wel eeuwig blijven liggen, want ik kon de hemel zien…., zo zong Johan Verminnen ….. en den deze maar luieren op zijn ligstoel !  Deze zondag 05-04-2009 had ik een in mijn ogen fantastische vliegdag met mijn Belgische Tuimelaars beleefd. 'Ha!  Als het dat maar is'  zullen sommigen onder u misschien denken als ze het gelezen hebben, maar ik ga er toch voor, want het was voor mij een hele duiven-ervaring geweest. Zo zie je dat een 'vernieuwd'(?)/verrezen (?) vliegduivenras de fokker nog kan verrassen.

Inmiddels heeft deze gebeurtenis de verdere selectie[2] van mijn Belgische Vliegtuimelaars weer een stuk moeilijker gemaakt. Want, maakt u geen zorgen, als het vliegweer slecht is vliegen mijn BT's gewoon 'saaie' rondjes in kitverband boven het hok. En toch zou ik die zweef-vliegstijl in mij stam BT's graag overhouden. Een vliegstijl die ik bij geen enkel ander ras  tuimelaars of rollers ooit gezien heb.  Dan hebben we echt een Belgische specialiteit  aan de duivenliefhebberij aan te bieden.  

Of had ik meteen die duiven al lang een kopje kleiner moeten gemaakt hebben, zoals Koen Simons leek te suggereren?  Graag las ik uw reakties in ons clubblad of op internet.  

Er zijn nog steeds twee kweekkoppels beschikbaar (fa336465@skynet.be).

Wie helpt mee van de Belgische Tuimelaar weer een echte vliegvogel te maken?

Helian GUISLAIN, april 2009.