13/02/10: Te gast bij Leo en Margo Jacobs te Heeze

 “Aan de bevolking wordt aangeraden om tijdens het weekend zoveel mogelijk thuis te blijven wegens de slechte weersomstandigheden”;  dat was de boodschap die de Belgische radio uitzond tijdens ons (uitzonderlijk kort) ritje naar Heeze. De boodschap was wellicht veeleer ingegeven door de intentie om de beperkte voorraad strooizout, als gevolg van de strenge en aangehouden winter, achter de hand te houden tot de eerste werkdagen na het weekend. Maar toch, een dun laagje aangevroren sneeuw en een ijzige vrieskou was het buitendecor voor de lang aangekondigde bijeenkomst bij Leo en Margo.

 

Leo kiest bewust voor dit tijdstip doorheen het jaar om op deze wijze de continuïteit in de contacten te onderhouden, om een brug te leggen tussen de seizoenen waarbij van nature het activiteitenniveau op vlak van de duivenliefhebberij op een wat lager pitje staat. Het risico dat de weersomstandigheden dan parten kunnen spelen waardoor er geen duiven gevlogen kunnen worden neemt hij er dan van lieverlede bij.

 

Een internationaal gezelschap verzamelde zich vanaf omstreeks 10u30 achter een rijk gevulde tafel; er werd behoorlijk druk gepraat en gediscussieerd. In korte tijd stond de nog ijzig koude natuur in schril contrast met de gezelligheid in huize Jacobs. Een gezelligheid die opgesplitst werd in een damesgedeelte en een herengedeelte in combinatie met de voortreffelijke bediening vanuit de aangrenzende keuken door Leo, Margo en enkele helpende handen.
 

Iedereen deelde zijn ervaringen en visies over heel wat aspecten die meestal (uiteraard) met de duiven verband hielden. De kweek, de roofvogels, herinneringen uit het verleden, successen en tegenvallers met de duiven, mooie ervaringen alsook persoonlijke bekommernissen, … al wat menselijk is kwam aan bod.
Zo vernemen we het straffe verhaal van Jan die zag gebeuren dat één van zijn Kelebeks, achternagezeten door een roofvogel, de struiken indook in een geslaagde poging om aan de roofvogel te ontkomen. Even later ziet hij aan de achterzijde van het struikgewas de kat van de buren met zijn duif de benen nemen. Afgelopen dacht U?
Mis, Jan heeft de kat de duif toch nog tijdig afhandig kunnen maken.

Na de lekkere taart en de smakelijke soep met broodjes: bezoek aan het domein van Leo, zijn fonkelnieuw BR-duivenhok.

 

Geen opmerkingen, alleen maar goedkeurende blikken en reacties, en iemand die zelfs de meter tevoorschijn toverde met de intentie om het technisch vernuft van Leo na te bootsen.

Maximale hygiëne, een goed overzicht, een gezond klimaat en weinig werk zijn de belangrijkste eisen die Leo aan een hok stelt.
Deze eisen heeft Leo consequent voor ogen gehouden bij de zelfbouw van zijn hok.  

Het hok heeft een ruim inkomsas dat voorzien is van de nodige kitboxen met, in het verlengde van het sas, een gang over de volle lengte doorheen de kweekafdeling.

 

Alle duiven, ook de kweekduiven, leven boven roosters die ruim boven het vloerniveau gesitueerd zijn. Duiven komen op deze wijze niet in aanraking met mest en opvliegend stof wordt tot een minimum beperkt.

Hokreiniging kan gebeuren op een tijdstip dat voor het baasje past; of dit nu om de week of om de maand is, het maakt weinig verschil.

Verluchting wordt verzekerd door een ruime regelbare luchtschouw in de gang van het kweekgedeelte, en instroom van verse lucht is mogelijk via een sierrooster t.h.v. het inkomsas.

Tenslotte laat het hok door zijn constructie toe dat baasje en bezoekers zich vrij kunnen bewegen in het hok met een goed zicht op de duiven die steeds achter een traliewerk verblijven dat hokbreed kan opengeschoven worden.


 

En de duiven zelf voelden zich duidelijk in hun sas. Heel wat paren droegen reeds zorg voor inmiddels al flink uit de kluiten gewassen jongen die over korte tijd reeds gespeend zullen mogen worden.

Met een beetje geluk heeft Leo alles in huis om weldra boven Heeze een prachtig kit  Birminghamrollers te laten vliegen.

 

Terug naar de gezellige warme woonkamer waar discussies verder gezet werden.  

Ook de dames haalden even een frisse neus in het centrum van Heeze. 

Hoe snel kan zo’n mooie dag voorbij zijn? Wanneer zien we elkaar weer terug?  Hier en daar nog snel wat afspraakjes gemaakt?

Voor je het goed en wel beseft ben je terug op weg naar je eigen thuis, mooie herinneringen rijker en misschien ook wel ideeën, plannen voor de lente die aan de deur staat. Geniet er van!

 

En voor Leo en Margo: oprecht dank voor de mooie dag die dankzij jullie inspanningen en gastvrijheid mogelijk was!

 

J. Bollen

updated: 15/02/10