De GALATZER: Roller & Hoogvlieger

Een interview van de Roemeense fokker Christian Staicu door Frederic Xabada.
Ref: Bulletin/circulaire van de CFPC&HV 2003-12 blz 2-8. / 2004-13 blz. 5-8.
Vertaling : Helian Guislain.  september 2006.

 

Inleiding tot het ras.

De Galatzer is een gespierde vliegduif met uithoudingsvermogen die graag op extreme hoogten vliegt, soms adembenemende rollingen uitvoert, en toch een streling voor het oog blijft eenmaal op de grond. Samengevat biedt de Galatzer esthetisch genoegen, maar ook voldoening en ontspanning voor de toeschouwer, en vooral een groot potentieel voor hoogvliegwedstrijden. Bij mijn weten verenigt geen enkel ander ras zoveel eigenschappen en kwaliteiten.

 

1-   Oorsprong van de Galatzer.

De werkelijke oorsprong is wetenschappelijk niet zo duidelijk zoals bij zoveel rassen. Traditioneel werden er in RoemeniŽ  altijd al hoogvliegers gekweekt.

De vroegste 'documenten' over het ras gaan terug tot de jaren 1830.                 

Het fokken van Galatzers behoort tot onze mondelinge- en gebaren- traditie, lokaal van vader   op zoon overgedragen, zodat er geen noodzaak was dat alles op papier te stellen, opdat ook andere fokkers er toegang zouden toe hebben. Publicaties over de Galatzer zijn dus relatief recent.

Tot 1939 bleef het ras gelokaliseerd rond de stad Galati (in het Duits Galatz). Ze werd bekender toen een aantal enthousiaste fokkers met hun vogels naar de hoofdstad Boekarest verhuisden. Toen had Boekarest al een aantal hoog aangeschreven lokaalrassen van vliegduiven, en de Galatzers werden eerder minachtend bekeken. Dat veranderde snel dank zij hun buitengewone vliegeigenschappen, zodat het ras over heel RoemeniŽ bekend werd.

Toch gingen in de jaren 1970-1980 nog talrijke fokkers naar Galatz om 'vers bloed'. Vanaf dat moment werd Boekarest de hoogburg van de Galatzer

Men neemt aan dat de Galatzer ontstaan is door kruising van goed vliegende vreemde rassen (o.a. Oosterse rollers) en lokale rassen. Bij dit proces speelden de rijke handelaars van Galati, de traditionele 'competitors', spelers in hoogvliegwedstrijden, zeker een belangrijke rol. Eenieder probeerde via schippers de beste vliegduiven uit de verste lande aan eender welke prijs te bemachtigen. Galati heeft lang een hoofdrol gespeeld als voornaamste commerciŽle haven van de streek. Via de Donau kwamen de schepen naar Oostenrijk en Hongarije, en via de Zwarte Zee was men in contact met het Ottomaanse Rijk en Rusland. In feite was het huidige RoemeniŽ toen nog 'verdeeld' tussen deze drie keizerrijken. Galati bleek hierbij een commerciŽle draaischijf.

 

2-  Hoe zien de Galatzers er uit:   (persoonlijk concept van de standaard van het ras.)

Sinds 1975 bestaat er een standaard. De Galatzer-fokkers hebben betreffende esthetiek echter een subtiele filosofie:

In het algemeen geeft men de voorkeur aan een asymmetrische kleurverdeling zonder enige bijzonder tekening/markering.

Geen enkele kleur wordt als ideaal voorgesteld zeker niet als standaard. De duiven kunnen rood-, zwart-, blauw-, geelbont zijn. Wit is de hoofdkleur. Door een standaardisatie betreffende kleur/tekening, zou onoverkomelijk een esthetische selectie ontstaan. Wat dus werd vermeden, en zodoende werd er een belangrijke en gezonde genetische reserve bewaard.

De grote variatie in grootte, vorm, type en kleur is altijd al een van de bijzonder karakteristieken van het ras. Qua grootte zit de Galatzer bij de gemiddelde vliegduiven. Het vliegen heeft mettertijd de Galatzer natuurlijk vorm gegeven. Een te kleine duif zal onvoldoende sterke en brede vleugels hebben om de luchtstromingen de baas te blijven. Andersom is en te grote duif ook gehandicapt: ze zal niet zeer lang in de lucht kunnen blijven ongeacht de 'size' van de vleugels. Het komt erop aan het juiste evenwicht te vinden, al bestaan er uitzonderingen in beide richtingen. Sommige buitengewone vliegers kunnen onevenwichtig voorkomen op het hok, terwijl goed gebalanceerde duiven op het hok er in de lucht soms helemaal niets van bakken. Welke aandacht de fokker ook schenkt bij de paringen, steeds zal de Galatzer hem verrassen met onverwachte nieuwigheden in het nest. Denk vooral niet dat u een goede van een slechte duif kunt onderscheiden, zelfs niet in de hand, zolang u hem niet in de lucht hebt kunnen keuren. Meer dan alle andere fysische eigenschappen is de vlieglust de voornaamste factor . Vlieglust is eveneens een erfelijke factor. Vermits de Boedapester Hoogvlieger tamelijk populair is tracht ik hierna de twee rassen te vergelijken om er u een beter idee van de Galatzer te geven. De Galatzer is een maat groter dan de Boedapester. De verhouding van de lichaamsdelen is ook anders: de Galatzer heeft een langere rug en kortere poten, de staart is breder, de borst meer ontwikkeld, de kop is eveneens groter. Het gevederte is, zoals normaal voor een hoogvliegduif, sterk, vast en goed gesloten. De staart telt 12 tot 16 veren. De vleugels worden op de staart gedragen. Gekuifde exemplaren zijn zeldzaam. Voor de ogen zijn we veeleisend: elke rode aanslag wordt verfoeid. Het oog van de Galatzer mag parelkleurig, blauwachtig, gemarbreerd of lichtblauw zijn, maar in geen geval roodachtig.

 

3-   Bestaan er verschillende stammen met bijzondere eigenschappen.?   (rollen / tuimelen / hoogvliegen)

Jazeker, er bestaan een aantal verschillende stammen, hoewel nu al minder dan in de jaren 1980. Sommigen onderscheiden zich door de kleur. Eenkleurige dieren in zwart, geel, rood, of blauwgeband zijn ondertussen helemaal verdwenen (of verschijnen nog sporadisch door atavisme en terugslag). Men vindt nog talrijke zwart-, geel- en roodbonten, maar hun performanties zijn duidelijk zwakker dan die van de blauwbonten. Daarom hebben de blauwbonten steeds de voorkeur van de vliegduifliefhebbers. Uit bonte koppels verschijnen soms spierwitte exemplaren met vitsogen. Die kunnen probleemloos aan bovenstaande bonten teruggepaard worden. Bonten noemt men in het Roemeens <baltati>. Er bestaan ook meer lokale varianten van het ras, zonder groot belang. De fokkers vermijden deze stammen door elkaar te kruisen. Bovendien is het vliegideaal voor al deze variŽteiten eigenlijk identiek: ze werden vroeger en nu gefokt om hoog te vliegen (allemaal) en te rollen (sommige stammen). Als er al verschillen optreden in de luchtperformanties is dat een teken dat de vogels van verschillende stammem afstammem. Verschillende fokkers blijven steeds ietwat verschillend te selecteren, niet steeds in de goede richting.

 

4-  Kitvliegen

Ja, de kitten tellen optimaal  Ī15 vogels. Bij grotere troepen zal een dominante troepleider nodig zijn om de bende te leiden. Enkele zeldzame vogels willen solo boven, naast of helemaal uit het verband vliegen.

 

5-  Figuren ?

Enkelen voeren enkel extreem snelle rollingen uit, anderen gaan min of meer tuimelen, anderen tuimelen noch rollen. De drie soorten worden als Galatzers aanvaard. Daarentegen is het hoogvliegen een onoverkomelijke eis. Rollen is dus slechts een secundaire eventuele meevaller, maar goed rollen zal nooit een minderwaardige vliegprestatie verontschuldigen. Bij de blauwbonten vindt men de minste rollers, soms helemaal geen, bij de zwartbonten tot meer dan 70% rollers. Vroeger werd het rollen nog welwillend bekeken. In de jaren 1970 kwam evenwel Julian Enachescu ten tonele met veruit de beste stam vliegduiven. Zijn invloed op de inzichten in het ras waren evenwel eerder negatief, zeker wat rollen aangaat. Er werd gezegd dat rollen ten koste gaat van de vliegperformanties, dat de performante roller sneller vermoeid wordt, maar dat wordt nergens bewezen. Veel fokkers hebben tot mijn grote spijt alle rollers uit hun stam geweerd. Ik behoud in mijn stam rollers en tuimelaars op voorwaarde dat ze ook zeer goed hoogvliegen. Het rollen/tuimelen kan zeer verschillend zijn van een vogel tot de andere, zoals gezegd gaat het van geen enkele tuimeling over frequent monoflippen tot dieprollen tot over meer dan 50 meter . Sommige dieren gaan afwisselend links en/of rechts over de vleugel, anderen draaien gewoon achterover: een zeer attractief spektakel. Sommige vogels beginnen pas na 1- of 2 jaar te rollen, alsof ze ineens bewust werden van een ancestrale traditie. Wat een Galatzer nooit doet is te tuimelen/rollen op lage hoogte of wanneer ze van het dak afvliegen. Dit zou als een zware fout beschouwd worden.

 

6-  Waarom worden Roemeense sportvrienden zo aangetrokken door de Galatzer ?

Wegens de algehele voldoening die ze de fokker geven. Vele fokkers zijn gestart met andere rassen, maar gingen achteraf toch weer helemaal de Galatzer-toer op, omdat geen enkel ander ras bij de vergelijking standhoudt. Wie houdt van stijlvol hoogvliegen kiest ervoor evenals de amateur van duurvliegen, of degene die graag figuren ziet. Weinig rassen tonen zoveel verschillende talenten terwijl ze op het hok nog een prettige indruk maken. Veel hoogvliegers zijn soberder en niet zo uitbundig.

 

7-  Roemeense vliegwedstrijden.

Het vliegreglement is extreem ingewikkeld. Ge moet praktisch een computer hebben om alle punten bij te houden. Er worden veel extra punten toegekend, maar evengoed veel strafpunten afgetrokken. Maar het reglement is eerlijk want het bevoordeelt het snel op hoogte gaan en het op onzichtbaar vliegen. Het rollen geeft bonuspunten. Maar vogels die op middelste hoogte vliegen of alternatief op diverse hoogten krijgen minpunten. Kitten die ver wegvliegen krijgen ook strafpunten. Enz. ...enz. Maar met dat optellen en aftrekken bekomt men tenslotte maar een meting van een bepaald performantie-niveau. Hiertegen tracht ik mij af te zetten. Ik zou aan de beginneling niet de raad geven ďvoor de vliegwedstrijdenĒ te gaan, maar de duiven gewoon te fokken volgens de eigen smaak en goesting. Tenslotte willen we allen in onze hobby bereiken dat we duiven kunnen en laten vliegen zoals en wanneer we willen. Ik wil veelliever de som maken van alle plezieren die ik aan de duiven beleefde dan de som van alle punten die ze ooit in vliegwedstrijden behaalden door een strikt en gedetailleerd reglement op te volgen. Te veel regulering doodt de vliegpret. Het moet toch prettig en ontspannend blijven, nietwaar.

Begin dus maar te fokken zonder u meteen af te vragen aan welke wedstrijden ge zult kunnen deelnemen. Vliegwedstrijden hebben slechts een secundaire rol, ver achter de kweek en de dagelijkse vliegtraining. Heden ten dage zijn de mensen volgens mij veel meer bekommerd om de regeltjes, de instrumenten, het materiaal en het vocabularium, in plaats van zich te concentreren op de praktijk zelf van de vliegsport. Deze bedenking is evenzeer toepasselijk op de fok van andere rassen en diersoorten, alsook om de visvangst of de jacht, de vechtsporten, het kanovaren of zelfs de afmageringskuren. Vůůr de jaren 1980 werden nog wedstrijden onder buren gehouden van eenzelfde stadswijk of dorp. Alle kitten, samen opgelaten, gaan allengs allemaal samen vliegen in de hoogte en de laatste om te landen wordt als overwinnaar uitgeroepen. Het was een prachtig zicht 7 of zelfs 8 kitten tesamen op zondagmorgen te zien opstijgen. Maar die tijden zijn voorbij. Het aantal fokkers is sterk gedaald en de buitenwijken zijn verdwenen door het platleggen van alle individuele huizen en tuintjes voor de oprichting van betonnen woontorens en woonkazernes. Zelden wonen er twee sportvrienden nog dicht genoeg naast elkaar om de aloude vliegwedstrijden te houden. 

 

8-. Voederregime?
Niks speciaals op gebied van graansoorten: gewoon maÔs, tarwe, gerst, zonnebloempitten, enkele snuisterijen als dessert en veel gehakt groenvoer. De Galatzer is minder difficile dan vele vliegrassen en heeft geen bijzondere voedingsbehoeften om correct te vliegen. Al die speciale uitgebalanceerde menu's met geselecteerde graansoorten zijn ons totaal vreemd en de oude fokkers moeten er zelfs om lachen. Geen enkele studie heeft tot vandaag een verband kunnen leggen tussen de voeding en de performanties van de Galatzer. Ik zou zeer nieuwsgierig zijn het resultaat van een dergelijke kuur te zien op een eerste klas stam GaIatzers. Misschien kunnen we nog verrast worden.

 

9 -. Speciale trainingschema's?

Vliegen, vliegen, en nog eens vliegen. Geen andere voorbereidingen. Geen vlaggen, geen droppers, geen artificiŽle hokbelichting. Niks daarvan.

 

10- Bijzonderheden over de eigen stam?

Voor wat de performanties betreft : Mijn jongen kunnen al Ī  3 uur vliegen na een maand training, D.w.z.. op een leeftijd van 2Ĺ  ŗ 3 maanden en na  Ī 20 trainingsvluchten. Een redelijke performantie, al bij al. Soms word ik verrast door vogels die het op die leeftijd al tot 6 uur brengen. De beste prestatie die ik ooit behaalde met jongen geboren in april en gekeurd in oktober: 10 uur overdag en bij valavond vlogen de duiven in de nacht. De veeleisende fokker moet op het einde van het vliegseizoen met knackgezonde duiven, vluchten van minstens 8 uur op punthoogte of op onzichtbaar behalen. Recentelijk was er sprake van een buitengewone vlucht van 22 jongen die 's-morgens om 1 uur waren gelost en waarvan er  4 vogels om 21 uur nog niet waren gevallen. Deze 4 laatsten vlogen aldus minstens 14 uur. Dit was een demovlucht met talrijke kenners en fokkers als toeschouwers. Dergelijke resultaten kunnen slechts behaald worden door gedreven fokkers, gepokt en gemazeld in de competitie, die bovendien veel tijd en inspanning steken in de hobby. Verwacht evenwel van de Galatzer geen wonderen, maar het zijn duiven met uithoudingsvermogen en vlieglust die er voor gaan. Om over de 8, 9, of 10 uur te komen moeten duiven en manager en in ploeg spelen. De fokker heeft nl. ook een belangrijk aandeel in het resultaat. Om topprestaties te leveren moeten beiden op top niveau zijn. Wat onze hobby heden ten dage bemoeilijkt is het actuele levensritme dat een van meest noodzakelijke ingrediŽnten tot succes opvreet, nl. onze vrije tijd. Ge moet realist blijven: stel dat we duiven konden kweken die dagelijks 15 uur zouden kunnen presteren, wie zou er nog dagelijks heel die tijd naar kijken?  Voornoemde stelling is bovendien idioot: de marathon loper is perfect in staat 43 km te lopen, maar bij de training zal hij of zij zelden over de helft van deze afstand lopen. Dagelijks een marathon lopen is irrealistisch. GalŠtzers hebben ook analoge limieten.  Anderzijds moet een Galatzer na een goede vlucht niet 4 weken lang op rust. Uit de eigen ervaring: deze twee jonge van het jaar vlogen 8 uur dinsdag, 4 uur woensdag en 8Ĺ uur donderdag. Daarna kregen ze een week rust.

 

11- Klimatische invloed op de vluchten? Ideaal vliegweer?

Het weer verandert heel sterk met de seizoenen in RoemeniŽ, maar de duiven passen zich zeer goed aan. Ik laat ze vliegen bij mist, sneeuw, en sterke wind... met weinig verlies. De Galatzer vliegt goed heel het jaar mits goed in form en goed getraind. Wat ik bij slecht weer verloren ben schrijf ik op rekening van de natuurlijke selectie. De beste vluchten worden meestal in oktober gerealiseerd bij heldere hemel, weinig wind en lage temperaturen. Ik Iaat liever bij koud weer vliegen dan bij hittegolven. Door een overdaad aan vliegtraining met oplopende vliegduur kunnen de Galatzers ook 'overmoedig' worden en de kluts kwijt geraken: het kit vliegt verloren na de hele dag in de bovenlucht te hebben doorgebracht. Dergelijke kitten gaan vermoedelijk eerst zo hoog dat ze elk optisch contact met de grond verliezen en tientallen zo niet honderden  km. verder afdrijven. Derhalve geef ik mijn duiven af en toe een week rust. 

 

12- Verliezen?

Soms en om diverse redenen. De jongen eerst die te wild te keer gaan, te snel op hoogte gaan; ze hebben wel sterke vleugels maar het zijn zottekoppen en ze vliegen ver weg in de verdoemenis. Meestal vliegen ze evenwel hoger en hoger en 'vergeten' hun duivenhok. Dit gebeurt vaak bij de beste vliegstammen met veel vlieglust. De eerste hoogvliegtoer is de gevaarlijkste: hij moet zorgvuldig ingeleid worden. Toch is het zo dat afgedwaalde duiven proberen hun hok terug te vinden, ze laten zich niet met de eerste de beste troep meesleuren. Sommigen vliegen echt verloren of komen een of ander tegen, maar niet zelden ziet ge een verloren gewaande duif terugkomen, vuil, afgemagerd en meestal uitgehongerd en uitgedroogd: het zijn soms echte duiveltjes. De tweede keer dat ge duiven riskeert kwijt te spelen is wanner ge ze met oudere meer geŽxperimenteerde vogels laat meevliegen. De jongeren laten zich op grote hoogte meesleuren, vermoeien zich echter sneller, krijgen een klop en zijn verplicht afzonderlijk af te dalen en vinden soms moeilijk de terugweg. De derde oorzaak van verliezen is zoals gezegd de 'overdosis vliegen'. Ze vliegen als junkies zonder nog de vermoeidheid te voelen. Ik heb al duiven gehad die de nacht doorvlogen en 's anderendaags terug in het luchtruim boven het hok verschenen, zeer geŽxiteerd en zenuwachtig rondvlogen, het hokdak zelfs aanvlogen om kort daarop weer te starten en tenslotte in de verte te verdwijnen. Ten vierde zijn er natuurlijk de roofvogels, maar daar is weinig aan te doen.

 

13- Stootvogels?

Dit is een groot probleem. En het verergert met de jaren, het wordt zelfs onhoudbaar. De hoogvliegende Galatzers zijn uiteraard zeer kwetsbaar: hoe langer ze hoogvliegen, hoe meer kans de valk krijgt om er een te slaan terwijl ze naar beneden duiken. De Galatzer is een zeer goede en slimme vliegduif, maar de valken ontwikkelen meer en meer efficiŽnte aanvalstactieken door de duiven lang op grote hoogte te observeren, ze laten ze eerst 5-6 uur vliegen en houden ze van ver in het oog. Daarna pakken ze gemakkelijke een vermoeide duif in plaats van de kit bij de start aan te vallen. Indien de stootvogel honger heeft zal er 's-avonds een duif minder op het appel verschijnen. In het begin speelt de roofvogel een gunstige rol in de natuurlijke selectie van de zwakkere elementen, maar mettertijd zal hij ook de betere zoniet de beste te pakken krijgen. Ik ben tot de conclusie gekomen dat hoe meer jongen ge fokt hoe meer slachtoffers van de stootvogel te betreuren vallen als ge de duiven dagelijks of minstens regelmatig laat vliegen, wat nodig is om vluchtresultaten te halen. Het is zeer frustrerend jonge duiven die goed vooruitkomen regelmatig te zien verdwijnen. De problematiek van de roofvogels beperkt zich geenszins tot de bergstreek of tot dicht beboste regio's: ze komen overal voor .Ik woon in Boekarest, een grote stad met 3 miljoen inwoners, op meer dan 100 km. van elke berg. Hier verwacht dus geen roofvogels, maar ze zijn er wel degelijk in alle maten en soorten, wonderbaar aangepast aan het stadsleven. Ik verlies regelmatig een duif, dat is helemaal niet uitzonderlijk. Een duif in dergelijke omstandigheden blijven trainen komt erop neer dat ge haar ten dode opschrijft. Maar de duiven opgesloten houden is zo goed als hun bestaansrecht verloochenen. Vroeger was het gemeengoed duiven van diverse ouderdom in de vliegkit te hebben: van enkele maanden tot 7-8 jaar. Dit is niet meer mogelijk, want zeer weinig zullen door het vliegseizoen geraken indien ge hen in de mogelijkheid stelt al hun potentialiteiten te ontplooien door regelmatig uitvliegen.  

 

14- Hoe de Galatzer selecteren? Wat is de ideale Galatzer ?

Geen theoretische, technische criteria: ik wil zoals alle sportvrienden een hok vol goede en mooie vliegduiven die generatie na generatie vogels met hetzelfde type reproduceren. De ideale vogel is voor mij goed, evenwichtig geproportionneerd, mooi m goede vlieger. Uitsluitend in de ene of andere richting kiezen komt erop neer het ras te verloochenen.

 

15- Hok-type ?

Het doet er niet toe: ge kunt duiven laten uitvliegen uit grote tuinvoliŤres, van op balkons van woonkazernes, vanuit zolders en van op paalhokken. Nadat mijn duiven twee jaar in een tuinhok werden gelogeerd, heb ik ze laten verhuizen naar de zolder, direct onder de pannen. Ze hebben er perfect gefokt bij een loeihete temperatuur. Ze zijn evengoed uit de winterperiode geraakt, alhoewel het bij ons niet zelden -20į1-25įC vriest. Hoofdzaak is de goede verluchting en een kurkdroge bodem. En, uiteraard de overbevolking mijden als de pest.

 

16- Is de Galatzer een tamme vogel ?

Relatief wel. Zij tonen evenwel veel onafhankelijkheid, en laten zich niet gauw pakken. Dat vergt veel handigheid en reflex. De doffers zijn zeer territoriaal en vechten voortdurend voor de nestbakken in de buurt.

 

17- Fokeigenschappen?

Het zijn uitstekende fokduiven. Platgetrapte eieren of jongen zijn uitzonderlijk, en ze brengen moeiteloos 4 tot 6 nestrondes groot, naargelang de duurtijd van het fokseizoen. Het is voorgevallen dat ik een koppel gelijktijdig vier jongen ondergeschoven heb die het probleemloos grootbracht. Problemen op het kweekhok zijn signalen, dat er iets scheelt aan de gezondheid van de dieren.

 

18- Grootte van de vliegkitten ?

12-15 duiven geeft ongeveer een ideaal vliegbeeld. Grotere kitten vereisen meer 'fingerspitsengefŁhl'. De langste vliegtijden worden evenwel bekomen met troepjes va 3-4 duiven.

 

19- Hoe wordt de vlieghoogte 'gemeten ' ?

Wij denken dat de maximale hoogte waarop er nog oogcontact is met de vliegkit 15OO m. is (nvdr: minstens een factor twee overschat). Punthoogte is de ideale hoogte want ge hebt de zekerheid dat de duiven er nog vliegen. Bij onzichtbaar vliegen wordt het gevoel tegelijkertijd bedwelmend en minder plezant. Ge hebt natuurlijk de fierheid dat de duiven hoog presteren, maar tegelijk de frustratie urenlang naar de lege hemel te staren en op den duur het ergste te vrezen- Middelste hoogte is voor de Galatzer onvoldoende.

 

20- Al dan niet met andere rassen laten samenvliegen ?

De gebeten sportvrienden die Galatzers fokken kennen geen ander ras meer. Mettertijd wordt de fokker exclusiever, als het ware door het ras bezeten. Galatzers kunnen wel met andere rassen samenvliegen, maar gaan op den duur toch hun eigen gang. Elke hoogvliegduifliefhebber weet toch dat elk ras een eigen vliegstijl heeft.

 

21- Toekomst van het ras in RoemeniŽ ?

Met mijn 39 jaar ben ik al geen jeugd meer! Anderzijds is de moeilijkste periode achter de rug. Het land stabiliseert langzamerhand. en de mensen beginnen weer over enige vrije tijd en wat spaarcenten te beschikken. Men voelt de noodzaak weer met de oude tradities aan te knopen. Merkwaardig is dit niet een reflex van de jongere maar eerder van de ietwat oudere generatie- Maar de jeugd zal wel volgen indien ze goede voorbeelden hebben en een gunstiger leefmilieu. Daar werken wij hard aan. Wij die het geloof in de hobby hebben behouden zelfs in de moeilijkste jaren. Najaren verwarlozing waarbij het fokken van Galatzers helemaal op de achtergrond werd weggedrukt zodat het ras bijna werd uitgeroeid. gaan de zaken nu heel wat beter ten gunste van het ras. En in de toekomst ziet het er nog beter uit.

 

 

Deze Galatzers van Christian STAICU werden afgedrukt in de Bulletin/Circulaire van de CFPC&HV 2003- 9. Christian heeft dus zowel blauw- als zwartbonte Galatzers en dus kan hij in zijn vliegkit zowel hoogvliegers als rollers fokken. Ge vraagt u af of de West-Europese fokkers de taboegrens voor de paringen tussen deze kleurgroepen zullen respecteren. Een streling voor het oog?  't is maar hoe je ze bekijkt.  Vertaling en commentaar Helian GUISLAIN,