Een “pluim” voor het bestuur

 

Op 20 juni waren wij, en nog vele andere liefhebbers, present voor het internationaal vliegkisttreffen van de VCN in Haps.
Deze vliegdag is één van de jaarlijks terugkerende toppers op mijn persoonlijke duivenagenda.

Liefhebbers die allemaal met hetzelfde virus besmet zijn komen samen, genieten van een babbel, het vliegkistvliegen, en van alle andere zaken waarin het bestuur heeft voorzien.

 

Het bestuur heeft met zo’n dagen de handen vol om nog maar niet van de voorbereidingen te spreken.
Zelf op een ontspannen wijze genieten van de duiven, en alles wat er bij hoort, heeft op zulke dagen voor een bestuurslid vaak een andere betekenis.

Gelukkig wordt door de leden regelmatig een woord van dank uitgesproken of een blijk van waardering getoond, dit is het “loon” van de vrijwilliger voor zijn maatschappelijk engagement.

 

Wat op dit vlak geldt voor de VCN is exact ook van toepassing voor onze BRK.

 

Ik herinner mij onze jaarvergadering; zoals steeds netjes voorbereid door het bestuur. Heel wat leden tonen hun waardering en hun interesse, alleen al door hun aanwezigheid. 

Elk jaar wordt een aantal liefhebbers in hun hobby gewaardeerd en geprezen bij het uitreiken van de oorkondes en er is een woord van dank vanwege het bestuur voor alle leden die op een of andere wijze hun bijdrage leverden aan wat het voorbije jaar tot stand kwam. 

Drijvende krachten in een vereniging zijn als de diamanten in een juweel. Mensen die, voor het “loon” van de vrijwilliger, een verantwoordelijkheid willen opnemen en zich (vaak jarenlang) willen engageren zijn dun gezaaid.

Het is goed te ervaren dat ook de leden hun bestuur regelmatig een beetje “opslag” geven door even stil te staan bij de inspanningen die geleverd worden, en niet alleen voor de inspanningen die zichtbaar zijn maar ook voor de inspanningen achter de schermen.

 

Periodiek een tijdschrift aanbieden aan de lezers, oorkondes maken, artikels schrijven, financiële zaken in orde houden, ringen verdelen, regelingen om verdwaalde duiven terug bij de eigenaar te brengen, vergaderingen voorzitten, verslagen maken, de website in orde houden, vliegdagen organiseren, de BRK internationaal vertegenwoordigen, locaties voor bijeenkomsten zoeken en regelen, vliegberichten verzamelen, aanwezig zijn ook op momenten waarop het niet zo goed past, …

Ik durf geen raming te maken van de tijd die hierin geïnvesteerd wordt en welke alternatieven hieraan opgeofferd worden. En ook al is dit allicht “graag gedaan”, wat mij betreft: voor iedereen een pluim!

 

Waar mensen met elkaar in contact komen of wanneer er iets georganiseerd moet worden kan er ook een kink in de kabel komen waarvoor een oplossing moet gezocht worden. Niet alles wat gezegd of geschreven wordt, wordt geïnterpreteerd zoals het bedoeld werd; en niet alles wat zorgvuldig gepland wordt, verloopt zoals men het hoopte. 

Een zaaluitbater die op het laatste ogenblik zijn afspraak niet nakwam werd onverwacht de zorg voor Sonja en Wilfried. In plaats van de bijeenkomst te annuleren wisten Sonja en Wilfried op het laatste ogenblik toch nog een locatie te bemachtigen.

De schoondochter, die kind aan huis is in de organisatie, was op wat haar weekenddag moest zijn, aanwezig om alles in goede banen te helpen leiden. Wie niet beter wist zou zich niet realiseren wat er aan vooraf gegaan was. Nog een pluim voor Sonja en Wilfried, maar een vleugelpen dan, dat zijn zowat de grootste!

 

Waar wil ik met mijn betoog naartoe? Eigenlijk eenvoudig: Het bestuur vormt doorgaans de ruggengraat van een vereniging, reden genoeg om er zuinig op te zijn. Ik ben er zeker van dat heel wat leden de inspanningen waarderen en dit ook regelmatig laten blijken.

 

De oorsprong van de vereniging start vanuit onze duiven, maar soms mogen de duiven ook het middel zijn om mensen bij elkaar te brengen, om het plezier met elkaar te delen, en misschien ook wel eens om de grote en de kleine tegenslagen te delen die iedereen wel eens te beurt vallen.

Voeg daaraan een beetje respect voor de wijze waarop iedereen geniet van zijn duiven, ook al is dit niet steeds in het verlengde van een of ander vliegreglement of iemands persoonlijke visie op de liefhebberij. Tenslotte houden we onze duiven voor ons plezier en een hobby kunnen delen met gelijkgezinden geeft dubbel plezier.

Het resultaat van dit recept dat is, denk ik, wat de meeste leden in de BRK zo op prijs stellen.

 

J. Bollen

 

 updatet: 30/06/09